«Χρυσώνουν» τον Γιώργο Περιστέρη της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για το αεροδρόμιο Καστελλίου: Από 625 εκατ. στα 1,2 δισ. € το κόστος! Το αποτέλεσμα είναι προκλητικό. Εξελίσσεται στο μεγαλύτερο σκάνδαλο της δεκαετίας!

Από τα 625 εκατ. ευρώ που είχε προϋπολογιστεί αρχικά, το κόστος του έργου φτάνει πλέον στα 1,2 δισ. ευρώ, με τον λογαριασμό να διπλασιάζεται μέσα στα χρόνια. Οι νέες επιβαρύνσεις και οι πρόσθετες αποζημιώσεις προκαλούν εύλογα ερωτήματα για το πώς και γιατί εκτοξεύτηκε το κόστος. Και η υπόθεση εξελίσσεται σε ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα της δεκαετίας.

Πιο συγκεκριμένα:

Το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλλι της Κρήτης παρουσιάστηκε ως εμβληματικό έργο που θα άλλαζε τον τουριστικό και οικονομικό χάρτη του νησιού αλλά αποδεικνύεται ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα σπατάλης δημόσιου χρήματος της τελευταίας δεκαετίας καθώς ενώ το αρχικό κόστος κατασκευής κυμαινόταν γύρω στα 625 εκατ. ευρώ μέσα σε λίγα χρόνια ο λογαριασμός σχεδόν διπλασιάστηκε και αγγίζει πλέον το 1,2 δισ. ευρώ!

- Διαφήμιση -

Η κυβέρνηση ενέκρινε πρόσθετες αποζημιώσεις ύψους περίπου 444 εκατομμυρίων ευρώ προς την εταιρεία παραχώρησης, η οποία είναι η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ του Γιώργου Περιστέρη (με την οποία υψηλόβαθμο μέλος της κυβέρνησης έχει στενούς συγγενικούς δεσμούς), φορτώνοντας το βάρος στους φορολογούμενους.

Οι επίσημες δικαιολογίες είναι γνωστές και επαναλαμβανόμενες: Αρχαιότητες που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή, ανάγκη κατασκευής σήραγγας μήκους σχεδόν 3 χιλιομέτρων, καθυστερήσεις, «ανωτέρα βία» και επιπτώσεις της πανδημίας.

Όλα αυτά μετατράπηκαν σε βολικά επιχειρήματα για να ανοίξει ο κρουνός των αποζημιώσεων, χωρίς ουσιαστικό δημόσιο έλεγχο και χωρίς καμία πολιτική απολογία.

Το αποτέλεσμα είναι προκλητικό. Ενώ οι πολίτες βλέπουν τις τιμές των βασικών αγαθών να ανεβαίνουν και τις κοινωνικές παροχές να δίνονται με το σταγονόμετρο, σε μεγάλες εταιρείες και εργολάβους η κυβέρνηση εμφανίζεται γενναιόδωρη.

Το έργο που υποτίθεται ότι θα αναβάθμιζε την Κρήτη μετατρέπεται σε μνημείο ανικανότητας σχεδιασμού, κακής διαχείρισης και ατιμωρησίας.
Η υπόθεση του Καστελλίου δεν είναι απλώς μια ακόμα υπέρβαση κόστους. Είναι η επιτομή μιας πολιτικής που επιβαρύνει συστηματικά τον δημόσιο προϋπολογισμό για να καλύψει λάθη, καθυστερήσεις και κακές προβλέψεις, χωρίς ποτέ να αναλαμβάνει την ευθύνη.

Οι φορολογούμενοι πληρώνουν το τίμημα, ενώ κανείς από την κυβέρνηση δεν νιώθει την ανάγκη να απολογηθεί.

Όταν τα μεγάλα έργα γίνονται συνώνυμα με διπλασιασμό κόστους και εκατοντάδες εκατομμύρια σε αποζημιώσεις, το μόνο που μένει είναι η αίσθηση ότι το δημόσιο χρήμα «μοιράζεται» σε έναν κλειστό επιχειρηματικό κύκλο.