Με την κατάθεση του πρώτου μάρτυρα που έχει καταγγείλει πως έπεσε θύμα βιασμού από τον Δημήτρη Λιγνάδη, ξεκίνησε η δίκη του ηθοποιού και σκηνοθέτη, σε δεύτερο βαθμό.
Το σε βάρος του κατηγορητήριο περιλαμβάνει τρεις βιασμούς ανηλίκων, ενώ πρωτοδίκως είχε καταδικαστεί σε ποινή 12 ετών για δύο από αυτούς, ενώ του είχε δοθεί αναστολή μέχρι το Εφετείο.
Ο πρώτος καταγγέλλων περιέγραψε ότι βρέθηκε να μένει στο σπίτι του κατηγορούμενου, λόγω προβληματικού οικογενειακού περιβάλλοντος. Όπως είπε, ο κατηγορούμενος τον προσέγγισε μέσω των social media και τέλεσε γενετήσιες πράξεις σε βάρος του χωρίς τη συναίνεσή του, μέχρι και το 2016 οπότε και επέστρεψε στο σπίτι του.
«Συνέχισα να μένω στο σπίτι του κατηγορούμενου. Έθαψα το κομμάτι μέσα μου και προσπάθησα να μην έχω πολύ επικοινωνία μαζί του. Το άφησα και ταυτόχρονα για να αποφύγω άλλη αντίστοιχη κίνηση, του έκανα αναφορά ότι μου αρέσει άλλος για να αποκλείσω ότι θα με πλησίαζε με αυτό τον τρόπο ξανά. Ήθελα να λάβει το μήνυμα ότι δεν μου αρέσει».
«Βγήκα και τον είδα να γελάει με τους άλλους»
Παρ’ όλα αυτά όπως κατέθεσε, ο κατηγορούμενος τον βίασε ένα βράδυ στο σπίτι του κι ενώ στο διαμέρισμα του υπήρχαν και άλλοι άνθρωποι επίσης νεαρής ηλικίας.
Οπως είπε βρισκόταν στο κρεβάτι ξαπλωμένος με ένα φίλο του για τον οποίο έτρεφε συναισθήματα και μιλούσαν όταν εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος και τον κακοποίησε.
«Προσπαθούσα να αντιδράσω και δεν είχα τη δυνατότητα. Όλα έγιναν χωρίς καμιά προειδοποίηση. Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει. Όταν βγαίνω πια από το μπάνιο και προσπαθώ να καταλάβω τι είχε συμβεί. Βγαίνω και βλέπω να μιλά με τους άλλους και να γελάνε και κανείς δεν αντιδρούσε. Θολωμένος κάθισα και έμεινα εκτεθειμένος…»
Πρόεδρος: Δεν κατάλαβαν οι άλλοι;
Μάρτυρας: Δεν ξέρω ποια ήταν η αντίδραση τους αν κατάλαβαν ή τί καταλαβαν… δεν μπορούσαν να δουν, αλλά δεν ξέρω αν άκουσαν όλο αυτό γιατί είχε και μουσική. Ολοι έπιναν αλκοόλ που μας πρόσφερε ο κατηγορούμενος. (…) Δεν ήξερα, δεν καταλάβαινα πως ήμουν. Αν ήταν αντιληπτό ή όχι ότι έκλαιγα. Απομονώθηκα και δεν μίλησα. Ένιωσα σαν να ήταν αποδεκτό από τους άλλους.
Έμεινα εκεί γιατί δεν είχα που να πάω. Μετά ο κατηγορούμενος δεν έδωσε σημασία. Έκατσε, είδε τηλεόραση και πήγε στο δωμάτιο. Μετά από αυτό παρέμεινα μέχρι τον Οκτώβρη. Κάποια σκηνικά ξαναέγιναν αλλά όχι σαν αυτά. Για εμένα ήταν κακοποιητικές συμπεριφορές. (…) Έφυγα από το σπίτι γιατί άρχισε η μητέρα μου να με καλεί και να μου λέει ότι οι συνθήκες ήταν καλύτερες.
«Ένιωθα ενοχές και δεν μίλησα»
Εισαγγελέας: Εξακολουθούσατε να μένετε στο σπίτι του όμως…
Μάρτυρας: Δεν υπήρχε άλλη επιλογή να μένω κάπου αλλού.
Έμενα εκεί από ανάγκη. Δεν έτρεφα κανένα συναίσθημα για εκείνον. Δεν είχα υποστηρικτικό περιβάλλον. Όταν έφυγα από το σπίτι του δεν ήμουν θυμωμένος. Ένιωθα ότι έχω μερίδιο ευθύνης, ένιωθα ενοχές και δεν είπα κάτι».
«Πήρε ένα 17χρονο με προβλήματα και το εκμεταλλεύτηκε»
Ερωτηθείς αν σκέφτηκε να τον καταγγείλει, απάντησε:
«Ήμουν ανήλικος. Όταν ενηλικιώθηκα, ήμουν παράνομος. Δεν είχα διαβατήριο, νόμιμα έγγραφα. Επίσης, η σχέση των γονιών μου, που ερχόταν η αστυνομία τόσο συχνά, μου προκαλούσαν μόνο φόβο για το τι μπορεί να συμβεί.
Ήρθα να πω εδώ αυτό που έχω βιώσει και αυτά που έχω κάνει. Τίποτα άλλο. Μετά τους ψυχολόγους και τις συνεδρίες έρχομαι εδώ για να δικαιωθώ για το δικό μου κομμάτι, γιατί έχω μερίδιο ευθύνης για αυτό. Ήταν άδικο να πάρεις ένα 17χρονο με προβλήματα να το εκμεταλλευτείς έτσι. Μου έχει στερήσει σχέσεις, επαφές, δυσκολία να επικοινωνήσω με τον κόσμο… γνώρισα το φόβο και τώρα το παλεύω με τον ψυχολόγο μου».
![](https://toedolio5.gr/wp-content/uploads/2024/11/2026_ecommerce_300x250.gif")
