Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω ασκήσει κριτική στον Άδωνι Γεωργιάδη. Όμως, όταν έχει δίκιο, οφείλω να το γράψω. Και στη σύγκρουσή του με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατά τη γνώμη μου, είχε απόλυτο δίκιο.
Αδυνατώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν, λίγες ώρες μετά τη δολοφονία της 70χρονης Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η έρευνα των Αρχών, να διατυπώνονται δημόσια υπαινιγμοί περί «προβοκάτσιας» και να αφήνονται σκιές για πολιτικές σκοπιμότητες. Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική οφείλει να κάνει στην άκρη και να μιλά πρώτα ο σεβασμός προς το θύμα και την οικογένειά του.
Ο Άδωνις αντέδρασε όπως θα αντιδρούσε κάθε πολιτικός που βλέπει να εργαλειοποιείται μια ανθρώπινη τραγωδία. Με έντονο ύφος, ναι. Αλλά αυτή είναι η πολιτική του φυσιογνωμία. Δεν μάσησε τα λόγια του και ζήτησε από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να ανακαλέσει όσα είπε, χαρακτηρίζοντάς τα προσβλητικά και αδιανόητα.
Η δε απάντηση της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας κινήθηκε, για ακόμη μία φορά, στο γνώριμο μοτίβο προσωπικών επιθέσεων και αναφορών σε παλαιότερες πολιτικές αντιπαραθέσεις, χωρίς –κατά τη δική μου εκτίμηση– να απαντά στην ουσία της κριτικής που της ασκήθηκε για τις δηλώσεις της.
Η αλήθεια είναι ότι η Βουλή έχει ανάγκη από σκληρές πολιτικές αντιπαραθέσεις. Όχι όμως πάνω σε νεκρούς. Και αυτό ήταν το μήνυμα που επιχείρησε να περάσει ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Στην πολιτική μπορείς να διαφωνείς με τα πάντα. Υπάρχει όμως μία κόκκινη γραμμή: να μην προηγούνται οι πολιτικές ερμηνείες της αλήθειας και της Δικαιοσύνης. Γιατί όταν μία οικογένεια θρηνεί, οι θεωρίες καλό είναι να περιμένουν μέχρι να μιλήσουν οι έρευνες.
![](https://toedolio5.gr/wp-content/uploads/2024/11/2026_ecommerce_300x250.gif")
