Κυνήγι ψήφων στην κουρασμένη Κεντροαριστερά

Η «γκρίζα ζώνη» των απογοητευμένων ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς έχει εξελιχθεί στο πιο πολύτιμο πολιτικό τρόπαιο της επόμενης εκλογικής μάχης. Πρόκειται για ένα κοινό κουρασμένο, δύσπιστο και πολιτικά αποστασιοποιημένο, που άλλοτε επέλεγε κόμματα του προοδευτικού χώρου και σήμερα είτε δηλώνει αναποφάσιστο είτε έχει γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη στην κάλπη.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ξαναχτίσει τη σχέση του με αυτό το ακροατήριο, επιστρέφοντας με πιο ώριμο και σύγχρονο πολιτικό λόγο, χωρίς όμως να εγκαταλείπει το αριστερό του αποτύπωμα. Την ίδια ώρα, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιλέγει να ανεβάσει τους αντιπολιτευτικούς τόνους και να δώσει πιο έντονο σοσιαλδημοκρατικό χρώμα στο ΠΑΣΟΚ, παρότι αρκετά στελέχη θεωρούν πως η φυσική του δεξαμενή βρίσκεται περισσότερο στο Κέντρο παρά στα αριστερά.

Στο παρασκήνιο, πάντως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η στάση της Μαρίας Καρυστιανού. Μετά τις εσωτερικές γκρίνιες και τις αντιδράσεις που προκάλεσαν ακραίες φωνές γύρω από το εγχείρημά της, φαίνεται πως επιχειρείται πολιτικό «νοικοκύρεμα» και στροφή σε πιο προοδευτική κατεύθυνση, με στόχο να μη χαθεί το κοινό που αρχικά την αγκάλιασε.

Όλοι, ωστόσο, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: όποιος καταφέρει να αγγίξει ξανά τους αποστασιοποιημένους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς και να μετατρέψει την απογοήτευση σε πολιτική προσδοκία, θα κρατά στα χέρια του το μεγάλο πλεονέκτημα της επόμενης ημέρας.