Η εικόνα στους ανεμόμυλους της Μυκόνου, στην καρδιά του Πάσχα και στο ουσιαστικό ξεκίνημα της τουριστικής περιόδου, είναι αποκαλυπτική. Στο πιο εμβληματικό σημείο του νησιού, εκεί όπου καθημερινά φτάνουν επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου, επικρατεί απόλυτη αταξία. Αυτοκίνητα παρκαρισμένα χωρίς κανέναν έλεγχο, δίκυκλα πεταμένα παντού, διέλευση δύσκολη έως και επικίνδυνη.
Δεν πρόκειται απλώς για μια κακή εικόνα. Πρόκειται για έναν χώρο που δεν λειτουργεί. Σε ένα σημείο με τόσο μεγάλη επισκεψιμότητα, η απουσία βασικής οργάνωσης, συντονισμού και φροντίδας δεν είναι απλώς αμέλεια — είναι εγκατάλειψη. Οι ανεμόμυλοι, το απόλυτο σύμβολο της Μυκόνου, λειτουργούν στην πράξη χωρίς κανόνες.
Σύμφωνα με τη τοπική ιστοσελίδα Mykonosonair.gr, η ευθύνη είναι συγκεκριμένη και δεν μπορεί να διαχέεται. Ανήκει στον Δήμο και σε όσους έχουν την αρμοδιότητα να διασφαλίζουν την τάξη. Όταν η ίδια κατάσταση επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, δεν μιλάμε πλέον για συγκυρία, αλλά για παγιωμένη επιλογή — είτε από ανικανότητα είτε από αδιαφορία.
Και την ίδια στιγμή, το παράδοξο γίνεται ακόμη πιο έντονο. Υπάρχει κατατεθειμένη μια ολοκληρωμένη και σύγχρονη πρόταση από ιδιώτη επιχειρηματία για την αναδιαμόρφωση της περιοχής. Μια πρόταση που θέτει κανόνες, οργανώνει τον χώρο και μπορεί να αλλάξει ριζικά την εικόνα.
Κι όμως, αυτή η πρόταση δεν έχει καν απαντηθεί. Δεν απορρίφθηκε — αγνοήθηκε. Καμία αξιολόγηση, καμία εξήγηση, καμία διάθεση να εξεταστεί μια λύση που θα μπορούσε να δώσει άμεση διέξοδο σε ένα χρόνιο πρόβλημα.
Το ερώτημα πλέον τίθεται ξεκάθαρα: πρόκειται για αδιαφορία, για ανικανότητα ή για συνειδητή επιλογή διατήρησης αυτής της κατάστασης; Γιατί όταν υπάρχει λύση και δεν εξετάζεται, τότε η ευθύνη δεν μπορεί να κρυφτεί.
Οι ανεμόμυλοι είναι η εικόνα της Μυκόνου προς τα έξω. Και αυτή τη στιγμή, αυτή η εικόνα δεν τιμά το νησί.
