Δεν ήταν μια προσπάθεια συγκινησιακής πίεσης προς την ανακρίτρια η απολογία του 17χρονου που κατηγορείται ότι σκότωσε τον πατέρα του με κυλινδροπίστονο στη Λέρο, αλλά μια έντονη εξιστόρηση εμπειριών και αναμνήσεων που, όπως υποστηρίζει, σημάδεψαν την παιδική του ηλικία. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας στην Κω, ένα λάστιχο που βρισκόταν στο γραφείο της ανακρίτριας φέρεται να πυροδότησε μνήμες κακοποίησης, τις οποίες ο ίδιος περιέγραψε με έντονη συναισθηματική φόρτιση.
Ο δικηγόρος του, Παντελής Αβρίθης, μιλώντας στο Star, ανέφερε ότι ο έφηβος δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν αναφερόταν στον πατέρα του. «Συνεχώς επαναλαμβάνει ότι δεν ήθελε να τον σκοτώσει και ότι τον αγαπούσε. Όμως οι περιγραφές του για όσα είχε βιώσει ήταν σοκαριστικές», σημείωσε. Όπως είπε, ο 17χρονος έδειξε στην ανακρίτρια το λάστιχο στο γραφείο της και της είπε: «Να ξέρατε πόσο ξύλο έχω φάει από αυτό και πόσο κάψιμο έχω νιώσει».
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η υπεράσπιση, η κακοποίηση φέρεται να ξεκίνησε όταν το παιδί ήταν μόλις επτά ετών και συνεχίστηκε για χρόνια. Στο τέλος της απολογίας του, η ανακρίτρια φέρεται να ζήτησε από αστυνομικούς να φωτογραφίσουν σημάδια στο σώμα του 17χρονου που αποδίδονται σε παλαιότερους ξυλοδαρμούς.
Ο νεαρός, όπως αναφέρει ο δικηγόρος του, επαναλαμβάνει ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον πατέρα του, ενώ από τη στιγμή της σύλληψής του φέρεται να ήταν σε κατάσταση έντονης συναισθηματικής κατάρρευσης, κλαίγοντας συνεχώς και λέγοντας ότι δεν το ήθελε.
Η Δικαιοσύνη αποφάσισε να τον αφήσει ελεύθερο μετά την απολογία του, επιβάλλοντας περιοριστικό όρο να παρακολουθείται από ψυχολόγους του κρατικού θεραπευτηρίου Λέρου. Σύμφωνα με τον συνήγορό του, ο 17χρονος χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη, καθώς –όπως υποστηρίζει– έχει μεγαλώσει μέσα σε ένα περιβάλλον έντονης βίας.
Παρά την τραγική κατάληξη της υπόθεσης, ο ίδιος δηλώνει ότι θέλει να συνεχίσει τη ζωή του, να ολοκληρώσει το νυχτερινό λύκειο και να ασχοληθεί με τη μηχανική, αναλαμβάνοντας το συνεργείο όπου εργαζόταν ο πατέρας του. Ωστόσο, η υπόθεση έχει συγκλονίσει τη Λέρο, αφήνοντας έντονη την αίσθηση ότι μια οικογενειακή τραγωδία ίσως θα μπορούσε να είχε αποτραπεί.
