Το ότι ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει αδυναμία στις «χοντράδες» δεν αποτελεί είδηση. Το έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη, επενδύοντας στον εύκολο εντυπωσιασμό, στις κραυγές και στις ατάκες χαμηλού επιπέδου. Υπάρχουν όμως στιγμές που η γραφικότητα παύει να είναι απλώς θλιβερή και γίνεται επικίνδυνη – όχι γιατί σοκάρει, αλλά γιατί εκθέτει τη χώρα.
Από το βήμα της Βουλής, ο τηλεπωλητής «χειρόγραφων επιστολών του Ιησού» επέλεξε να παραποιήσει το όνομα της πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, αποκαλώντας την «Μιλφόιλ». Μια «παράφραση» που παραπέμπει ευθέως στο γνωστό αγγλικό αρκτικόλεξο, με σαφή σεξιστική χροιά. Δεν πρόκειται για γλωσσικό ολίσθημα. Πρόκειται για συνειδητή επιλογή υποβάθμισης και χλευασμού, με όρους καφενείου, μέσα στον κορυφαίο θεσμικό χώρο της δημοκρατίας.
Και όλα αυτά ενώ υποτίθεται ότι αναφερόταν σε σοβαρά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως οι εξελίξεις στο Ιράν και οι αμερικανικές παρεμβάσεις. Αντί επιχειρημάτων, όμως, επιλέχθηκε η χυδαιότητα. Αντί πολιτικής κριτικής, η σεξιστική υπαινικτικότητα.
Η Βουλή δεν είναι στούντιο τηλεπωλήσεων. Δεν είναι χώρος για ατάκες που κλείνουν το μάτι στο πιο πρόχειρο ακροατήριο. Όταν ένας πολιτικός αρχηγός μετατρέπει τον κοινοβουλευτικό λόγο, σε όχημα προσωπικών ειρωνειών και σεξιστικών υπαινιγμών, δεν πλήττει απλώς έναν διπλωμάτη. Υποβαθμίζει το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου και, τελικά, την ίδια τη θεσμική εικόνα της χώρας.
Η ειρωνεία; Η πολιτική μνήμη δεν είναι τόσο κοντή όσο θα ήθελαν ορισμένοι. Όταν στο παρελθόν επιδίωκε επαφές και συναντήσεις, οι τόνοι ήταν σαφώς χαμηλότεροι και η ρητορική πολύ πιο προσεκτική. Σήμερα, η ίδια πλευρά που κάποτε ζητούσε διαύλους επικοινωνίας, στέλνοντας διάφορους τυχάρπαστους, επιλέγει τη φτηνή προσβολή για λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητας.
Για όσους δεν το ξέρετε, σας ενημερώνω ότι ο τηλεπωλητής είχε βάλει λυτούς και δεμένους για να εξασφαλίσει μια συνάντηση μαζί της και, όταν κατάλαβε ότι τον έχει «φτυσμένο», άρχισε τις χυδαιότητες.
Ο Βελόπουλος απολαμβάνει ασυλία από την κυβέρνηση και αυτό οι θαμώνες του Μαξίμου θα το πληρώσουν ακριβά — αλλά θα είναι αργά. Με το φανελάκι και τις παντόφλες, αραχτός στο γραφείο του, εντός του ALERT, θα σχεδιάζει την επόμενη χυδαιότητά του.
