Γιατί αποχώρησε η βουλευτής Καραγεωργοπούλου από την Πλεύση

Να σας πω τι μαθαίνω και τι καταγράφω από όσα λέγονται το τελευταίο διάστημα γύρω από την Πλεύση Ελευθερίας. Η ανεξαρτητοποίηση της Ελένης Καραγεωργοπούλου μόνο κεραυνός εν αιθρία δεν ήταν. Η ίδια μιλά ξεκάθαρα για «φίλτρα» στον κοινοβουλευτικό έλεγχο και για λογοκρισία, περιγράφοντας μια κατάσταση όπου συγκεκριμένες Επίκαιρες Ερωτήσεις –με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτές προς τον Νίκο Δένδια– απλώς δεν περνούσαν. Οι αριθμοί που παραθέτει είναι αποκαλυπτικοί: εκατοντάδες ομιλίες, ελάχιστες Επίκαιρες Ερωτήσεις, σχεδόν καμία ερώτηση με αίτηση κατάθεσης εγγράφων. Και όλα αυτά, όπως λέει, όχι τυχαία.

Ακούω επίσης ότι αυτή δεν ήταν η πρώτη σύγκρουσή της με την ηγεσία. Υπήρχε προηγούμενο ρήξης πριν από ενάμιση χρόνο, με την ίδια τότε να φτάνει στο σημείο να προτείνει την παράδοση της έδρας της. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι αλλιώς: με συσσωρευμένη κοινοβουλευτική εμπειρία, δεν δείχνει διατεθειμένη να αποχωρήσει από την εθνική αντιπροσωπεία. Στο παρασκήνιο, άνθρωποι από το περιβάλλον της μιλούν για ένα κόμμα όπου η εικόνα υπερίσχυσε του περιεχομένου, φτάνοντας στο σημείο το ίδιο το πρόγραμμα να «χαθεί» μέσα στην επικοινωνιακή παρουσίασή του, ακόμη και με τη χρήση κλώνων ΑΙ.

Και αν τα βάλει κανείς όλα κάτω, το παζλ συμπληρώνεται εύκολα: απουσία συλλογικών διαδικασιών, αποφάσεις που παρουσιάζονται ως τετελεσμένα, δημόσιες φιλοφρονήσεις προς υπουργούς μιας κυβέρνησης που βαραίνεται με το έγκλημα των Τεμπών. Δεν είναι τυχαίο ότι μιλάμε πλέον για μία διαγραφή, δύο ανεξαρτητοποιήσεις και μία παραίτηση βουλευτή μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Για όσους παρακολουθούν τη Βουλή με προσοχή, το πρόβλημα στην Πλεύση Ελευθερίας δεν μοιάζει πια με μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά με δομικό ζήτημα.