Η αποκάλυψη του «Ε5» ότι ο δολοφονημένος στη Νέα Πέραμο, Μανώλης Βροντάκης, είχε στο παρελθόν επαφές με «χειριστή» της Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) προκειμένου να εξεταστεί το ενδεχόμενο να αξιοποιηθεί ως πληροφοριοδότης, προσθέτει μια νέα, ιδιαίτερα σύνθετη διάσταση στην υπόθεση της δολοφονίας του. Αν και οι επαφές αυτές δεν κατέληξαν ποτέ σε συνεργασία –καθώς ο ίδιος κρίθηκε αναξιόπιστος από την αρμόδια διεύθυνση πληροφοριών για το οργανωμένο έγκλημα – το γεγονός και μόνο ότι είχε προσεγγίσει ή προσεγγιστεί από κρατικό μηχανισμό ασφαλείας δείχνει πως κινούνταν σε ένα περιβάλλον όπου διασταυρώνονταν παράνομες δραστηριότητες, πρόσωπα του υποκόσμου και ευαίσθητες πληροφορίες.
Σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές με γνώση του θέματος που μίλησαν στο «Ε5», οι επαφές του Μανώλη Βροντάκη με στέλεχος της ΕΥΠ έγιναν πριν από αρκετό καιρό, στο πλαίσιο αναζητήσεων της υπηρεσίας για πρόσωπα που θα μπορούσαν να δώσουν στοιχεία σχετικά με κυκλώματα εγκληματικής δραστηριότητας, όπως γίνεται συνήθως.
Ο Βροντάκης φέρεται να παρουσίασε τον εαυτό του ως άτομο που είχε πρόσβαση σε τέτοιους κύκλους και δήλωσε διατεθειμένος να συνεργαστεί, προσδοκώντας πιθανότατα κάποια μορφή προστασίας ή ανταλλάγματος. Ακόμα ισχυρίστηκε πως ήξερε αρκετά από τα «πιστόλια» της νύχτας.
Ωστόσο, έπειτα από μια αρχική αξιολόγηση που ακολούθησε μετά από 2 ραντεβού στον γνωστό φούρνο της Βάρης «Ηπειρώτισσα» με «χειριστή» της ΕΥΠ, ο οποίος φέρεται να τον ρώτησε συγκεκριμένα πράγματα, στελέχη της Κατεχάκη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι πληροφορίες που παρείχε ήταν είτε ασαφείς είτε ανακριβείς, είτε προερχόντουσαν από ρεπορτάζ που είχε διαβάσει ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις φέρεται να υπήρχαν αντιφάσεις. Έτσι, η προοπτική συνεργασίας «κόπηκε» σε πρώιμο στάδιο, χωρίς να προχωρήσει σε επίσημη ένταξη σε δίκτυο πληροφοριοδοτών.
Παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο επεισόδιο δεν συνδέεται άμεσα –τουλάχιστον μέχρι στιγμής– με το κίνητρο της δολοφονίας, οι Αρχές το λαμβάνουν σοβαρά υπόψη στο πλαίσιο της χαρτογράφησης του προφίλ του θύματος. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν ο Βροντάκης γνώριζε περισσότερα απ’ όσα είχε αποκαλύψει και αν οι γνώσεις αυτές ενδέχεται να έπαιξαν ρόλο στην εκτέλεσή του.
Η δολοφονία του στη Νέα Πέραμο χαρακτηρίζεται από τους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. ως «καθαρό χτύπημα», με επαγγελματικά χαρακτηριστικά.
Ο τρόπος δράσης των δραστών, η επιλογή του σημείου και η ταχύτητα με την οποία εξαφανίστηκαν από την περιοχή δείχνουν οργανωμένο σχέδιο και πρόθεση να μην αφήσουν ίχνη. Αυτό οδηγεί τις έρευνες στο συμπέρασμα ότι το θύμα είχε ανοιχτούς λογαριασμούς με άτομα ή ομάδες που δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε ακραία βία.
Το παρελθόν του Βροντάκη, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, περιλάμβανε επαφές με πρόσωπα του υποκόσμου, χωρίς ωστόσο να θεωρείται ηγετικό στέλεχος κάποιου μεγάλου κυκλώματος ενώ ο ίδιος δεν είχε κατηγορηθεί ποτέ. Τώρα όμως, σύμφωνα με πληροφορίες του «Ε5», εξετάζεται το DNA σε 4 συγκεκριμένες υποθέσεις. Αντίθετα, περιγράφεται ως «ενδιάμεσος», ένα άτομο που κινούνταν ανάμεσα σε διάφορους χώρους, άλλοτε ως μικροδιακινητής πληροφοριών και άλλοτε ως άνθρωπος που αναζητούσε τρόπο να εξασφαλίσει ίδιον όφελος.
Αυτό το προφίλ, λένε οι ειδικοί, είναι συχνά το πιο επικίνδυνο. Άτομα που γνωρίζουν πολλά, χωρίς όμως να έχουν την ισχύ ή την προστασία μιας οργανωμένης ομάδας, βρίσκονται συχνά εκτεθειμένα. Ειδικά όταν προσπαθούν να «παίξουν σε δύο ταμπλό», δηλαδή να διατηρούν σχέσεις τόσο με εγκληματικά στοιχεία όσο και με κρατικές υπηρεσίες.
Η πληροφορία ότι κρίθηκε αναξιόπιστος από την ΕΥΠ δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι δεν γνώριζε τίποτα. Σημαίνει, όμως, ότι οι υπηρεσίες δεν μπορούσαν να βασιστούν στις μαρτυρίες του ως αξιόπιστη πηγή. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι συνέχισε να κινείται σε επικίνδυνους κύκλους, ενδέχεται να τον έθεσε στο στόχαστρο.
Οι έρευνες των Αρχών επικεντρώνονται σε τρεις βασικούς άξονες:
Πρώτον, στις προσωπικές του διαφορές και πιθανές οικονομικές εκκρεμότητες.
Δεύτερον, στις επαφές του με κυκλώματα παράνομης δραστηριότητας.
Τρίτον, σε όσα είχε πει ή υπονοήσει σε τρίτους, τα οποία ίσως θεωρήθηκαν απειλή.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται σε καταθέσεις ατόμων από το περιβάλλον του, που εξετάζονται εκ νέου υπό το φως των νέων στοιχείων. Οι Αρχές προσπαθούν να διαπιστώσουν αν ο Βροντάκης είχε εκφράσει φόβους για τη ζωή του ή αν είχε αναφέρει ότι δεχόταν πιέσεις ή απειλές.
Παράλληλα, αναλύονται τηλεφωνικές επικοινωνίες, κινήσεις και συναντήσεις του τις τελευταίες εβδομάδες πριν από τη δολοφονία. Στόχος είναι να εντοπιστούν πρόσωπα που ενδέχεται να συνδέονται με την οργάνωση ή την εκτέλεση του εγκλήματος.
Αστυνομικές πηγές τονίζουν ότι, σε τέτοιου είδους υποθέσεις, το κλειδί συχνά βρίσκεται σε μια φαινομενικά ασήμαντη λεπτομέρεια: ένα τηλεφώνημα, μια συνάντηση, μια παλιά διαφωνία. Το γεγονός ότι ο Βροντάκης είχε επιχειρήσει να προσεγγίσει κρατική υπηρεσία ασφαλείας, έστω και ανεπιτυχώς, δείχνει πως αντιλαμβανόταν τον εαυτό του ως φορέα πληροφοριών αξίας.
Το αν αυτές οι πληροφορίες σχετίζονται με τη δολοφονία του παραμένει ανοιχτό. Ωστόσο, το προφίλ ενός ανθρώπου που βρέθηκε ανάμεσα στον υπόκοσμο και στις Αρχές, χωρίς να ανήκει πραγματικά σε καμία από τις δύο πλευρές, ενισχύει το σενάριο ότι έπεσε θύμα ενός κόσμου όπου τα λάθη πληρώνονται ακριβά.
Η υπόθεση βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και οι επόμενες ημέρες θεωρούνται κρίσιμες. Οι ερευνητές εμφανίζονται συγκρατημένα αισιόδοξοι ότι μέσα από τη συνδυαστική αξιολόγηση των στοιχείων θα μπορέσουν να φτάσουν τόσο στους φυσικούς αυτουργούς όσο και στους εντολείς της δολοφονίας.
Μέχρι τότε, το όνομα του Μανώλη Βροντάκη προστίθεται σε μια μακρά λίστα ανθρώπων που χάθηκαν σε έναν ακήρυχτο πόλεμο συμφερόντων, όπου οι γραμμές ανάμεσα στον νόμο και την παρανομία είναι συχνά θολές – και οι συνέπειες οριστικές.
