Παρακολουθώ εδώ και καιρό με ανησυχία όσα συμβαίνουν στη Μύκονο και οφείλω να πω ότι πλέον το πρόβλημα δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Τρεις αντιδήμαρχοι φαίνεται να έχουν αναπτύξει μια ιδιότυπη εμμονή με τις επιχειρήσεις του νησιού, επιχειρώντας να τις χειραγωγήσουν, εκθέτοντας ταυτόχρονα τον δήμαρχο και τους υπόλοιπους δημοτικούς συμβούλους που κάνουν άριστα τη δουλειά τους.
Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για μια οικογένεια με πολυετείς δικαστικές διαμάχες, οι οποίες, σύμφωνα με όσους γνωρίζουν, δεν στηρίζονται σε ουσιαστικά δεδομένα αλλά σε προσωπικά πάθη, μίσος και έχθρες που έχουν καλλιεργηθεί εδώ και δεκαετίες. Άνθρωποι που κυνηγούν τους γείτονές τους, σε περιοχές όπου υπάρχουν ακίνητα και συμφέροντα, αξιοποιώντας τη θεσμική τους ιδιότητα στον δήμο.
Το πιο σοκαριστκό; Σε μία μόνο υπόθεση έχουν καταγραφεί 27 απορριπτικές αποφάσεις εις βάρος τους. Κι όμως, συνεχίζουν ακάθεκτοι. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι δεν μιλάμε για ενδιαφέρον υπέρ της νομιμότητας, αλλά για ζήλια, εμπάθεια και προσωπικά κόμπλεξ.
Στη δεύτερη περίπτωση, τα πράγματα είναι εξίσου σοβαρά. Καταγγελίες για εκβιασμούς, επεισόδια, ακόμη και ξυλοδαρμούς. Πρόσωπα που μπαινοβγαίνουν στο Α.Τ. Μυκόνου, που είναι οι καλύτεροι πελάτες των δικηγορικών γραφείων και μόνιμοι θαμώνες των δικαστηρίων, ενώ ταυτόχρονα διακινούν ιστορίες, θεωρίες και εμμονές για «άγριους» και «παρανομίες».
Και έρχεται ο τρίτος αντιδήμαρχος, αυτός που έχει καταγγείλει σχεδόν ολόκληρη τη Μύκονο: από τον Πάνορμο μέχρι τον Γιαλό, από την Παράγκα του Παπαλέκα και το κάμπινγκ μέχρι το Καλό Λιβάδι και το Μεταλλείο. Ο ίδιος άνθρωπος που έχει φέρει εισαγγελείς, υπουργεία και ελεγκτικούς μηχανισμούς σε μεγάλες επενδύσεις, δημιουργώντας ένα κλίμα διαρκούς πολέμου.
Ένας άνθρωπος που έζησε για χρόνια στο εξωτερικό, επέστρεψε στο νησί και σήμερα καταγγέλλει τους πάντες και τα πάντα. Ειλικρινά, αναρωτιέμαι: το κάνει από αγάπη για τον τόπο ή εξυπηρετεί κάποιον άλλο σκοπό;
Οι καθημερινές καταγγελίες σε βάρος γνωστών επιχειρήσεων είναι, κατά κοινή ομολογία, ο βασικός λόγος που κατέφθασαν μαζικά ελεγκτές και εισαγγελείς στη Μύκονο, ξετινάζοντας όλη την επιχειρηματική δραστηριότητα. Κι έτσι, τρεις άνθρωποι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τεράστιο πρόβλημα στη λειτουργία του Δήμου και να φέρουν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τον δήμαρχο.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αντιδήμαρχος φέρεται να επιτέθηκε δημόσια και στην κυβέρνηση, μπροστά σε θεσμικούς εκπροσώπους και ξένες αποστολές, υποστηρίζοντας ότι «καταστρέφει τη Μύκονο» για να δουλεύουν –όπως είπε– μόνο πέντε οικογένειες.
Η δική μου άποψη είναι ξεκάθαρη: αυτό που συμβαίνει δεν είναι υγιές. Δεν είναι θεσμικός έλεγχος. Είναι κατάχρηση εξουσίας.
Κάποιος πρέπει να τους βάλει «χαλινάρι» γιατί τα πράγματα έχουν ξεφύγει. Να προστατεύσουν έναν τόπο που παράγει δισεκατομμύρια ευρώ, στηρίζει χιλιάδες θέσεις εργασίας και αποτελεί τη βιτρίνα του ελληνικού τουρισμού παγκοσμίως.
Γιατί αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, στο τέλος δεν θα καταστραφούν μόνο οι επιχειρήσεις. Θα καταστραφεί η ίδια η Μύκονος.
