Βόμβα μεγατόνων σκάει γύρω από τον ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου, ο οποίος εμφανίζεται να δηλώνει ως «πολιτικό γραφείο» ένα πολυτελές ακίνητο με πισίνα, τέσσερα υπνοδωμάτια και κήπο, την ώρα που το ενοικιαστήριο συμβόλαιο το χαρακτηρίζει ξεκάθαρα ως κατοικία.
Την ώρα που στα κοινωνικά δίκτυα παρουσιάζεται ως υπέρμαχος της απόλυτης διαφάνειας, τα έγγραφα φαίνεται να αφηγούνται μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Μια ιστορία που μυρίζει χλιδή, αντιφάσεις και –κυρίως– ευρωπαϊκά χρήματα.
Σύμφωνα με τις δημόσιες δηλώσεις του, το ακίνητο κοστίζει €2.300 τον μήνα, εκ των οποίων τα €1.600 καλύπτονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα €700 από τον ίδιο. Ωστόσο, στο συμβόλαιο δεν υπάρχει καμία αναφορά σε επαγγελματική χρήση, καμία μνεία σε γραφείο ομάδας και καμία ένδειξη ότι πρόκειται για έδρα ευρωβουλευτή. Αντίθετα, αναφέρεται ρητά ότι ο χώρος προορίζεται αποκλειστικά για οικιστικούς σκοπούς.
Το ερώτημα είναι απλό αλλά καίριο: αν πρόκειται για γραφείο, γιατί στο συμβόλαιο αναγράφεται κατοικία; Και αν είναι κατοικία, γιατί παρουσιάζεται ως γραφείο στις Βρυξέλλες;
Οι όροι του συμβολαίου ενισχύουν ακόμη περισσότερο τις υποψίες. Προβλέπουν περιορισμούς που παραπέμπουν ξεκάθαρα σε ιδιωτική διαμονή, όπως απαγόρευση συχνών επισκεπτών, απαγόρευση πρόσβασης κοινού και απαγόρευση οποιασδήποτε άλλης χρήσης πέραν της κατοικίας. Με απλά λόγια, όλα όσα θεωρούνται φυσιολογικά σε ένα πολιτικό γραφείο… απαγορεύονται.
Την ίδια ώρα, παραμένει αναπάντητο το ζήτημα της χρηματοδότησης. Πού είναι τα αποδεικτικά ότι ο ευρωβουλευτής καταβάλλει πράγματι τα €700 κάθε μήνα; Πού είναι τα τραπεζικά εμβάσματα και η τεκμηρίωση της αναλογίας μεταξύ «ιδιωτικής» και «δημόσιας» χρήσης; Ποιος και με ποια διαδικασία ενέκρινε τη συμμετοχή ευρωπαϊκών κονδυλίων;
Η εικόνα που σχηματίζεται είναι αντιφατική. Ο άνθρωπος που εμφανίζεται ως πολέμιος του συστήματος, φαίνεται να απολαμβάνει μια ζωή που μόνο λιτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Πισίνα, κήπος, τέσσερα υπνοδωμάτια και ένα ενοίκιο επιπέδου βίλας, σε μεγάλο βαθμό καλυμμένο από τους Ευρωπαίους φορολογούμενους.
Έτσι, το πολιτικό πρόβλημα αποκτά δύο όψεις. Είτε το ακίνητο δηλώθηκε παραπλανητικά ως γραφείο ενώ είναι σπίτι, είτε χρησιμοποιείται ως γραφείο κατά παράβαση ενός συμβολαίου που το χαρακτηρίζει αποκλειστικά ως κατοικία. Και στις δύο περιπτώσεις, ο Φειδίας Παναγιώτου βρίσκεται σοβαρά εκτεθειμένος.
Αν θέλει πραγματικά να πείσει ότι δεν παίζει παιχνίδια με την αλήθεια και το δημόσιο χρήμα, η λύση είναι μία: πλήρης δημοσιοποίηση των εγγράφων, των εγκρίσεων και των πληρωμών. Μέχρι τότε, η πισίνα του «γραφείου» θα συνεχίσει να βαραίνει πολιτικά περισσότερο από οποιοδήποτε βίντεο διαφάνειας.
