Αντί να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις στα κρίσιμα δημοσιογραφικά ερωτήματα για τα αίτια της τραγωδίας και τις ευθύνες της διοίκησης, ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης της Βιολάντα επέλεξε να «επενδύσει» στον συναισθηματισμό, αποστέλλοντας μια μακροσκελή επιστολή προς τους εργαζόμενους, η οποία περισσότερο θυμίζει προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης παρά ουσιαστική τοποθέτηση.
Στο κείμενο, ο ισχυρός άνδρας της μπισκοτοβιομηχανίας μιλά εκτενώς για τον προσωπικό του πόνο, για το σοκ που βιώνει ο ίδιος και η εταιρεία, για τη θλίψη και το πένθος. Ωστόσο, αποφεύγει επιδεικτικά οποιαδήποτε αναφορά σε ευθύνες, παραλείπει κάθε εξήγηση για το πώς πέντε γυναίκες έχασαν τη ζωή τους μέσα στον χώρο εργασίας τους και –το σημαντικότερο– δεν προφέρει ούτε μία φορά τη λέξη «συγγνώμη».
Η ανακοίνωση χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ένα επικοινωνιακό φιάσκο: γεμάτη συναισθηματικές διατυπώσεις, αλλά άδεια από ουσία. Καμία ανάληψη ευθύνης. Καμία δέσμευση για λογοδοσία. Καμία αναφορά σε έλεγχο συνθηκών ασφαλείας ή σε συγκεκριμένα μέτρα ώστε να μην επαναληφθεί παρόμοια τραγωδία.
Αντίθετα, ο CEO της Βιολάντα περιορίζεται στο να διαβεβαιώσει ότι το εργοστάσιο θα παραμείνει κλειστό για μία εβδομάδα και ότι οι μισθοί των εργαζομένων θα καταβληθούν κανονικά, επιχειρώντας να εμφανίσει την εταιρεία ως «προστάτη» των ανθρώπων της, την ώρα που η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις.
Σε μια υπόθεση που συγκλονίζει τη χώρα, οι εργαζόμενοι, οι οικογένειες των θυμάτων και η κοινή γνώμη δεν ζητούν επιστολές με λυρικό τόνο. Ζητούν αλήθεια, διαφάνεια και ευθύνες.
Αυτή είναι ολόκληρη η επιστολή – φιάσκο του Κωνσταντίνου Τζιωρτζιώτη.
«Αυτές οι μέρες είναι από τις πιο δύσκολες της ζωής μου.
Και δεν το λέω ελαφρά.
Χάσαμε πέντε ανθρώπους μας. Πέντε γυναίκες. Πέντε ζωές που έσβησαν απότομα.
Ανθρώπους που τους βλέπαμε κάθε μέρα, που δουλεύαμε μαζί, που είχαν τη θέση τους μέσα στην οικογένεια της Βιολάντα και μέσα στην καθημερινότητά μας. Ήταν δικοί μας άνθρωποι.
Ο πόνος είναι μεγάλος. Πρώτα και πάνω απ’ όλα για τις οικογένειές τους, που βιώνουν κάτι αδιανόητο.
Αλλά και για όλους εμάς που μείναμε πίσω, που προσπαθούμε να σταθούμε όρθιοι μέσα σε ένα σοκ, μέσα σε μια θλίψη που δεν χωρά εύκολα λόγια. Υπάρχουν στιγμές που απλώς σφίγγεται η καρδιά.
Θέλω να σας μιλήσω όπως νιώθω:
Αυτές τις ώρες, το μόνο που με απασχολεί πάνω από όλα είναι οι άνθρωποί μας. Οι οικογένειες που πενθούν. Και εσείς, που κουβαλάτε αυτό το βάρος, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Κανένα εργοστάσιό μας δεν θα λειτουργήσει για ολόκληρη την εβδομάδα. Πενθούμε. Και αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε από σεβασμό στη μνήμη των ανθρώπων μας που χάθηκαν και στις οικογένειές τους.
Μέσα σε όλο αυτό, νιώθω την ανάγκη να σας πω και κάτι πολύ συγκεκριμένο, για να μη μείνει καμία σκιά ανησυχίας:
οι μισθοί σας θα καταβληθούν κανονικά.
Δεν θέλω κανείς να ανησυχεί για τη δουλειά του ή για το αύριο. Δεν θέλω να προστεθεί ανασφάλεια σε έναν πόνο που είναι ήδη βαρύς. Η Βιολάντα είναι εδώ και θα σταθεί δίπλα σας.
Ξέρω πως αυτό που ζούμε δεν είναι εύκολο.
Άλλος μπορεί να μην κοιμάται, άλλος να θυμώνει, άλλος να σωπαίνει. Όλα είναι ανθρώπινα. Και γι’ αυτό θέλω να ξέρετε ότι θα υπάρχει διαθέσιμη γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης, για όποιον νιώθει την ανάγκη να μιλήσει. Για εσάς, για τις οικογένειές σας, για όποιον αισθάνεται ότι δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνος του. Δεν είναι αδυναμία να ζητάς βοήθεια. Είναι δύναμη.
Αυτό που συνέβη μας έχει πληγώσει όλους.Και αυτό το βάρος δεν πρέπει να το σηκώσει κανείς μόνος του. Θα είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον. Ήσυχα, με αξιοπρέπεια, με ανθρωπιά. Έτσι όπως πάντα ήθελα να είναι αυτή η εταιρεία.
Σκύβω το κεφάλι στη μνήμη των ανθρώπων που χάσαμε.Και σας αγκαλιάζω όλους, με πόνο, αλλά και με αγάπη.
Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης»
