Δεν ξέρω αν στην αγορά κρατούν ομπρέλες, αλλά ο Δημήτρης Κούτρας σίγουρα θα έπρεπε. Γιατί αυτό που συμβαίνει με τη Δομική Κρήτης δεν είναι απλή διόρθωση· είναι κατρακύλα χωρίς σταματημό. Παρακολουθώ εδώ και μήνες τη μετοχή και πραγματικά δυσκολεύομαι να θυμηθώ πότε άλλο χαρτί της Κύριας Αγοράς είχε τόσο αρνητική πορεία όσο αυτή τη στιγμή η «ναυαρχίδα» του Κούτρα: πάνω από -27% από την αρχή της χρονιάς, κι η αποτίμηση να παλεύει με το ζόρι να κρατηθεί λίγο πάνω από τα 30 εκατ.
Και να φανταστεί κανείς ότι μόλις πριν δύο χρόνια ο επιχειρηματίας εμφανίστηκε με φόρα, έτοιμος για comeback. Μπήκε δυναμικά στο 30% της εταιρείας, έστησε αφήγημα «εθνικού πόλου» στον κατασκευαστικό χώρο και είδε τη μετοχή να σκαρφαλώνει μέχρι τα 4,7 ευρώ. Τότε μιλούσαμε για χρηματιστηριακή αξία 75 εκατ. ευρώ. Τώρα; Η μισή έχει κάνει φτερά.
Δεν χρειάζεται να είσαι αναλυτής για να διαπιστώσεις τι φταίει. Οι προσδοκίες ήταν στα ύψη, η πραγματικότητα όμως προσγειώνει ανώμαλα: πωλήσεις ελαφρώς μειωμένες στο α’ εξάμηνο του 2025, κέρδη οριακά θετικά και ένα ανεκτέλεστο έργων που δεν ξεπερνά τα 55 εκατ. – τη στιγμή που ο υπόλοιπος κλάδος σπάει ρεκόρ.
Ναι, υπάρχουν οι συμβάσεις με την ΕΥΔΑΠ, ναι, υπάρχει κάποια κινητικότητα, αλλά αν ο Κούτρας θέλει να ξαναστήσει το όραμα που παρουσίασε το 2023, θα χρειαστεί κάτι πολύ πιο ηχηρό. Γιατί ο ανταγωνισμός όχι μόνο δεν τον περιμένει, αλλά ήδη ανοίγει μέτωπα σε ενέργεια, ακίνητα, υποδομές – παντού. Η Δομική Κρήτης δείχνει να μένει πίσω στην κούρσα.
Και το ερώτημα που ακούω ξανά και ξανά στην αγορά είναι πλέον ξεκάθαρο: Μπορεί ο Δημήτρης Κούτρας να κάνει τον μετασχηματισμό που υποσχέθηκε ή το εγχείρημα έχει ήδη αρχίσει να ξεφουσκώνει;
Το ταμπλό, πάντως, έχει ήδη ψηφίσει.
Και δεν του βγήκε απλώς… αυστηρό. Του βγήκε αμείλικτο.
Όσα αναφέρονται αποτελούν δημοσιογραφική άποψη/ανάλυση και όχι επενδυτική σύσταση.
