Τη σκυτάλη από τον Φιλίστωρα Δεστεμπασίδη παίρνει η Μαρία Μαραγγέλη, η δεύτερη πρώην προστατευόμενη μάρτυρας στην υπόθεση Novartis που θα απολογηθεί στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο.
Και οι δύο δικάζονται για οκτώ υποθέσεις, καθώς εμπλέκονται σε δύο αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος σχετικά με όσα ισχυρίστηκαν σε βάρος πολιτικών προσώπων, τα οποία δεν επιβεβαιώθηκαν από τη δικαστική έρευνα.
Ειδικότερα, το πρώην διευθυντικό στέλεχος της Novartis και η γραμματέας του πρώην επικεφαλής της εταιρίας είχαν κληθεί από τις εισαγγελικές αρχές, που τελικώς τους παρέπεμψαν σε δίκη, για κατάθεση ως ύποπτοι διάπραξης ψευδούς καταμήνυσης και ψευδούς κατάθεσης, αδικήματα που αφορούσαν ισχυρισμούς τους περί δωροληψίας πολιτικών προσώπων προς εξυπηρέτηση της Novartis και της ισχυροποίησης της θέσης της στην αγορά.
Για τα αδικήματα αυτά είχαν μηνυθεί από τους πολιτικούς που θίχθηκαν από τις καταθέσεις τους, πλην όμως οι μηνύσεις είχαν τεθεί στο αρχείο, καθώς οι μηνυόμενοι διατηρούσαν τη δικαστική προστασία ως προστατευόμενοι μάρτυρες.
Ωστόσο, η άρση του καθεστώτος προστασίας από την Οικονομική Εισαγγελία κίνησε και τη διαδικασία άρσης από αρχείο των περίπου 20 μηνύσεων που είχαν κατατεθεί, όπως από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον υπουργό Άδ. Γεωργιάδη, τον κεντρικό τραπεζίτη Γιάννη Στουρνάρα, πρώην υπουργούς κ.ά. και τη διερεύνηση όσων κατήγγειλαν οι μηνυτές.
Υπόθεση Novartis: Η απολογία Δεστεμπασίδη
Τη δική του εκδοχή για όσα συνέβησαν στην υπόθεση Novartis και τον ρόλο του ως προστατευόμενου μάρτυρα έδωσε στα τέλη Ιουλίου ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ο Φιλίστωρ Δεστεμπασίδης.
O κατηγορούμενος παρουσίασε τη λειτουργία του δικτύου ως πυραμιδική δομή: στη βάση βρίσκονταν γιατροί που λάμβαναν αμοιβές για να συνταγογραφούν σκευάσματα της Novartis· σε ανώτερα επίπεδα βρίσκονταν διοικητικοί υπάλληλοι κρατικών οργανισμών· και στην κορυφή, όπως είπε, βρίσκονταν υπουργοί Υγείας που ενέκριναν αποζημιώσεις φαρμάκων.
Για την κάλυψη των σχετικών δαπανών, η εταιρεία φέρεται να είχε συστήσει «μαύρο ταμείο» υπό την κωδική ονομασία «Άγιο Δισκοπότηρο», από το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, διοχετεύονταν χρήματα σε πρόσωπα με επιρροή. Η χρηματοδότησή του προερχόταν κυρίως από παράλληλες εξαγωγές φαρμάκων. «Μίζες σε πολιτικούς δεν δίνονται με κατάθεση σε λογαριασμό. Όλα περνούσαν από το “Άγιο Δισκοπότηρο”», ανέφερε με έμφαση.
Σχετικά με τις καταθέσεις του που αφορούσαν πολιτικά πρόσωπα, ο κατηγορούμενος διευκρίνισε ότι ουδέποτε υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας χρηματισμών. Οι περισσότερες πληροφορίες του, όπως είπε, του είχαν μεταφερθεί από τον Φρουζή ή προέρχονταν από την «κοινή γνώση» στην αγορά.
