Στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού κρατείται πλέον η 25χρονη Ειρήνη Μουρτζούκου, η οποία, αν και επέλεξε να σιωπήσει ενώπιον της Ανακρίτριας και του Εισαγγελέα, «μίλησε» μέσω του απολογητικού της υπομνήματος, ρίχνοντας τρεις σοβαρές «βόμβες» για τον θάνατο του μικρού Παναγιωτάκη.
Στο υπόμνημα που κατέθεσε, η Μουρτζούκου δηλώνει έτοιμη να συνεργαστεί πλήρως με τις Αρχές και να ρίξει φως σε κάθε σκοτεινό σημείο της υπόθεσης, ξεκαθαρίζοντας από την αρχή πως δεν έχει καμία απολύτως ευθύνη για τον θάνατο του παιδιού, το οποίο, όπως λέει, στάθηκε φως στη ζωή της.
Η πρώτη «βόμβα»: Ευθύνες στη μητέρα
Η κατηγορούμενη ρίχνει την ευθύνη ευθέως στη μητέρα του Παναγιωτάκη:
«Από την αρχή της σχέσεως μου με την Καλλιόπη (σ.σ. μητέρα παιδιού), ο Παναγιωτάκης μου έδωσε τη δύναμη να ξεπεράσω τα (ψυχολογικά – ψυχιατρικά – σωματικά και όχι μόνο) προβλήματα που είχα ως τότε. Με έκανε να βρω τη δύναμη να κάνω και πάλι όνειρα, εμένα, που είχα παραιτηθεί από τη ζωή και δεν είχα λόγο ύπαρξης. Στο παιδάκι αυτό αφιέρωσα τη ζωή μου και αφιερώθηκα ως άνθρωπος. Δεν θα του έκανα ποτέ κακό, δεν θα τον πείραζα ποτέ και για κανέναν λόγο. Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί πως ήταν ο λόγος για τον οποίο ζούσα και έβρισκα δύναμη να ξεπεράσω τους “δαίμονές” μου.
Ως ελάχιστη υποχρέωσή μου στο παιδάκι αυτό, ως ελάχιστο φόρο τιμής σε ένα παιδί που μου έδωσε το φως για να αντιμετωπίσω τα σκοτάδια της ψυχής μου, αναφέρω ευθαρσώς πως, για τον θάνατό του, δεν έχω την παραμικρή ευθύνη – συμμετοχή – συνέργεια, αντιθέτως ευθύνεται η μητέρα του, Καλλιόπη.
Η ανωτέρω, όλους αυτούς τους μήνες, προσπαθεί να με οδηγήσει στην ανάληψη της ευθύνης για τον θάνατο του παιδιού της, πλην μου είναι αδύνατον να “χρεωθώ” τον θάνατο της τελευταίας ελπίδας σωτηρίας της ζωής, της ψυχής, της ύπαρξής μου».
Η δεύτερη «βόμβα»: Συνέχιζε να μένει στο σπίτι της μητέρας
Παρά τις δημόσιες κατηγορίες εις βάρος της, η Μουρτζούκου υποστηρίζει πως συνέχισε να φιλοξενείται στο σπίτι της μητέρας του Παναγιωτάκη για αρκετούς μήνες μετά τον θάνατό του:
«Είναι χαρακτηριστικό πως, από την ημέρα θανάτου του Παναγιώτη (5/8/2024) έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025 με φιλοξενούσε, κρυφά, στην οικία της στην Αμαλιάδα, γεγονός ασφαλώς μη συμβατό με την, παρουσιαζόμενη δημοσίως, εικόνα της εξοργισμένης (δήθεν) μητέρας με τη “δολοφόνο” του παιδιού της.
Άλλωστε, αληθών στο σύνολό τους των πραγματικών περιστατικών των θανάτων των υπολοίπων παιδιών (ακόμα και εάν ήθελε να υποθέσει πως ευθύνομαι εγώ με πρόθεση και ρητή βούληση για τους θανάτους αυτούς), είναι αναμφίβολο πως ο Παναγιωτάκης “δεν ταιριάζει στο μοτίβο των δολοφονιών”.
Πράγματι, τα υπόλοιπα παιδιά ήταν βρέφη, ηλικίας έως έξι (6) μηνών, ενώ ο Παναγιωτάκης ήταν μεγάλο παιδί, ηλικίας δεκαπέντε (15) μηνών. Επίσης, τα υπόλοιπα βρέφη ήταν κορίτσια, ενώ ο Παναγιωτάκης ήταν αγόρι».
Η τρίτη «βόμβα»: Υπάρχει και άλλο εμπλεκόμενο πρόσωπο
Η Μουρτζούκου ισχυρίζεται πως δεν είναι η μοναδική που έχει γνώση — ή ευθύνη — για την υπόθεση:
«Στην υπόθεση (αυτή που εξετάζεται στην παρούσα δικογραφία και αυτή του θανάτου του Παναγιωτάκη) καταλυτικό ρόλο έχει διαδραματίσει και άλλος/άλλη, το όνομα του οποίου ατόμου θα αποκαλύψω μόνο στις αρμόδιες Εισαγγελικές – Ανακριτικές Αρχές, ευθύς ως κληθώ προς τούτο, αφού δέχομαι συνεχείς και έντονες απειλές για τη ζωή μου και τη σωματική μου ακεραιότητα».
Κλείνοντας το υπόμνημά της, η κατηγορούμενη δηλώνει ανοιχτά:
«Είμαι στη διάθεση των Αρχών, ώστε να μην μείνει το παραμικρό σημείο της τραγικής αυτής ιστορίας στο σκοτάδι. Το απολογητικό μου υπόμνημα αποδίδει την πραγματικότητα και αποτελεί την αποτύπωση των ευθυνών μου για τις πράξεις για τις οποίες κατηγορούμαι, στο μέτρο και τον βαθμό που ευθύνομαι για αυτές».
