Στο παρασκήνιο της πολιτικής σκηνής, πίσω από τις βαριές κουρτίνες και τα μαύρα αυτοκίνητα με φιμέ τζάμια, παίζεται ένα άλλο έργο – πιο σκοτεινό, πιο ηλεκτρισμένο, πιο… λευκό.
Φήμες θέλουν γνωστό υπουργό, με έντονη δημόσια παρουσία και ρητορικές για «αξιοκρατία» και «αριστεία», να έχει μια πολύ διαφορετική αδυναμία όταν πέφτει η νύχτα.
Το «λευκό» στις δηλώσεις του δεν είναι απλώς γραβάτα – είναι σκόνη. Και αυτή η σκόνη δεν πέφτει απ’ το ταβάνι.
Κυκλοφορεί από χέρι σε χέρι, με διακριτικά βλέμματα και τηλέφωνα που δε γράφονται σε πρακτικά. Η παρέα του καλά διαλεγμένη – γόνοι, influencers, επιχειρηματίες με τάση στη διασκέδαση και ντίλερ με ανάγκη για διασυνδέσεις.
Το πιο ενδιαφέρον όμως; Ο ίδιος ο ντίλερ δε λέει να το κρατήσει μυστικό. Αντιθέτως, καμαρώνει για το πόσο «ψηλά» έχει φτάσει, διαφημίζοντας τον υπουργό σαν το καλύτερο πελάτη του. Όχι για πολιτικές ικανότητες του φυσικά, αλλά για την ποιότητα του προϊόντος.
«Αφού παίρνει ο υπουργός έχω καλεί πραμάτεια» λέει στους υποψήφιους πελάτης του
Η πιάτσα βλέπει, ψιθυρίζει, κουβεντιάζει. Όσο οι εξαρτήσεις καλύπτονται από εξουσία, τόσο η σήψη θα περνάει για… λάμψη.
